CÎHAN ROJ
Pêlên bahrê ên har,
çiqas gend û gemarî dibirin li keviyê bahrê dihiştin
min, bi heman halê bêeman, hin peyv, şîyîr û çîrok dişandin nav bahrê û peltehewrên li benda bayê...
rêya qelemê rê dikşand... qelema ku bûye keleka ruh û azadiya temenê li derekeciyan...
Yorumlar
Yorum Gönder