CîHAN ROJ
Azad Zal di nivîsa xwe ya di Diyarnameyê de herdu paragrafên
li jêr lêkirine.(1) Pêdivî bi çend gotinan heye. Ev ji bersivekê madetir hewla
sererastkirina xeletiyekê ye.
“b. Pena Kurd (Komeleya Nivîskarên Kurd) – Amed:
Bingehdanîna Komeleya Nivîskarên Kurd di sala 2000’î de, li bajarê Tirkiyeyê
Îzmîrê di lihevcivîna navbera çend nivîskaran de ji aliyê Arjen Arî ve wekî
pêşniyaz tê rojevê. Di heman civînê de wekî damezrîner Arjen Arî, Berken Bereh,
Îrfan Amîda, Salihê Kevirbirî û nivîskarekî din –ku navê wî ne diyar e– têne
diyarkirin…”
“Ji devê Arjen Arî: “Pêdiviya komeleyeke rewşenbîrî di heyva
tîrmeha sala 2000’î de, di “Civîna li Îzmîrê” de ji hêla min ve hatibû zimên.
Di wê civînê de, (wê demê ev civîn wekî “Konferansa Îzmîrê” di çapemeniyê de
cih girti bû) pêşniyaz bi yekdengî hatibû pejiradin û di heman rojê de Lijneya
Amadekar a damezrîner hat diyarkirin. Ez (Arjen Arî), Berken Bereh, Salihê
Kevirbirî, Îrfan Amîda, û nivîskarekî din ku niha navê wî nayê bîra min.)
hatine hilbijartin.” Min bi xwe gelek caran ji devê rehmetiyê Arjen Arî ev yek
bihîstiye.”
Ew kesê ku navê wî ne diyar e Cîhan Roj e! Belê Kekê Arjen wî
wextî navê min bi bîr neanî! (Ji dil û can Kekê Arjen bi bîr tînim, bila sebebê
bîrkirina navê min bimîne li dera ha; ji ber ku ew hê li heyatê bû min di
Kovara W de ew agahî sererast kiribû û xuya ye nehatiye xwendin lewre pêdivî pê
dibînim carek din eslê meselê diyar bikim. Agahiyên wisa ji ber ku ji şexsan
wêdetir mehneyan vedihewînin girîng in, dîsa ‘ked û fikir’ du têgehên muhîm in)
Piştî min paragrafa yekem a ku Kek Arjen di nivîseke xwe de
lêkiribû xwend, wekî agahiyekê min di Kovara W de derbarê konferansê de notên
xwe lêkirin. Nivîs bi kurtî wisa bû:
“Pêşniyara Konferansa Nivîskaran ji alî min ve hat kirin. Bi
destega Ayten Çaçan û Lokman Ayata, NÇM Şaxa Îzmîrê pêşniyar qebûl kir. Belê
pêşniyar a min bû lê hemî ked û rûmet ya Ayten Çaçan û Lokman Ayata ye. Di
vexwendnameyê de (ji alî me hersêyan ve hatibû amade kirin) ji armancan jê yek
jî avakirina yekîtiya nivîskaran bû.”
Belê Kek Arjen ji armancên ku di vexwendnameyê de hatibûn
destnîşan kirin jê yekê di axaftina xwe de anî ziman û ew pêşniyar hate
pejirandin.
Ne çend nivîskar, wî wextî vexwendname ji hemî nivîskaran re
hate bi rê kirin (ne ji ber tu niyetê lê hin jê hatibûn ji bîr kirin ku
xeletiyek mezin bû, lêborîn hate xwestin) gelek nivîskar hazirê wextê bûn.
Vêca, di serî de Ayten Çaçan, Lokman Ayata û kesên di
lijneyê de her wiha yên ku tevlî konferansê bûbûn şahid in.
Li vir rexneyek min li Azad Zal jî heye; meqeleya wî derbarê
gavên nivîskariyê de ye ku agahiyên dîroka edebiyatekê vedihewîne hema di
googlê de deqeyekê lê bigeriya ê navê nivîskarê ku “navê wî nayê zanîn” hîn
bûya!
Ya rast pêşniyara yekîtiya nivîskaran ji alî kê ve an jî bi
çi awayî xwe dabû der ji bo min ne ew qas muhîm bû jî lê ku wekî nivîskarek ku
hûn dibin sebeb gavek wisa bê avêtin, navê wî jî bi vî awayî bi avê de biçe,
helbet êdî rê nade sebrê.
Nîşe: Her ku wextê konferans qewimî, hin însanan dîtin û
fikrên xwe lêkirin jî pêdivî pê heye kesên hazirê wextê bûn carek din bi awayek
analîtîk lê bikin. Bi ya min ji bo rewşa nivîskarî-edebiyat, edebiyat-siyasetê
û hwd ya wî wextî ew konferans nîşana gelek tiştan bû.
. Dîrok : 31 08 2013
https://diyarname.com/article.php?Idx=1012
Yorumlar
Yorum Gönder