Hêja Nîhad Îskan, di medya civakî de, di Koma Çarçira de,
Ev pirtûk berhevokeke berfireh ji gotar, analîz û hevpeyvînan pêk tê ku li ser geşedan, astengî û koka edebîyata kurdî ya nûjen disekine
Ev berhem hewl dide ku dîroka edebîyata kurdî ji aliyê teorîk û pratîk ve deşîfre bike û têkiliya wê ya bi ziman, civak û trawmayan re derxîne holê.
Nivîskar di pirtûkê de girîngiyeke mezin dide çanda devkî (dengbêjî) û destanan (mîna Memê Alan û Siyabend û Xecê), ku wan wekî "sandoqa zimên" pênase dike û dibêje ev çand bûye bingeha edebîyata nivîskî
Di heman demê de, pirtûk bi kûrî li ser "Nifşê Nodî" (nifşê salên 1990î) disekine, ku ev nifş di bin mercên giran ên şer, qedexeyan û "bêhizûriyê" de hewl daye edebîyateke nûjen û biisrar li Bakur ava bike.
Mijareke bingehîn a di pirtûkê de têkiliya navbera trawma û edebîyatê ye.
Cîhan Roj nîşan dide ka çawa bindestî, sirgûn, şer û qedexekirina ziman di ruh û berhemên nivîskaran de bûne trawma û bandoreke kûr li ser şêwaza vegotinê kirine
Her wiha, nivîskar analîzên berfireh li ser nivîskarên mezin ên wekî Mehmed Uzun û Yaşar Kemal pêşkêş dike, têkiliya wan a bi zimanê kurdî û edebîyata cîhanê re dinirxîne
Pirtûk di encamê de bang li nivîskar û xwendevanan dike ku edebîyatê ji bin bandora sîyaset, îdeolojî û "edebîyata lîsteyan" derxin.
Nivîskar daxwaza avakirina rexneyeke ilmî, serbixwe û têkiliyeke demokratîk a bi ziman re dike daku edebîyata kurdî karibe modernîzasyona xwe temam bike û di nav edebîyata dunyayê de cîhê xwe bigire
Bi kurtasî, ev pirtûk hewla dîtina "demsala pêncemîn" a edebîyata kurdî ye...

Yorumlar
Yorum Gönder