SALIHÊ KEVIRBIRÎ
Ezê di vê nivîsara xwe de ji we re behsa evîndarekî zimanê
kurdî bikim.
Gelek kesên ku bi zimanê kurdî re eleqedar in û xemxuriya vî
zimanî dikin vî ciwanmêrê hanê nas dikin. Yek ji nifşê piştî salên 90-î ye ku
bi zimanê kurdî dinivîse.
Yekem car bi nasnavê 'Jêhat Gimgim' bû mêvanê kovar û
rojnameyên kurdî. Paşê navekî nû ji xwe re hilbijart û ji wê rojê heta niha bi
wî navî dinivîse. Min bi xwe hem ji navê wî, hem ji nivîsarên wî hez kirin.
Ez behsa Cîhan dikim, Cîhan Roj...
Nivîs, gotar û helbestên wî di kovar û rojnameyên bi navê
Welat, Welatê Me, Azadiya Welat, Jiyana Rewşen, Rewşen-name, Kevan û Tîrojê de
hatin weşandin. Du berhemên wî yên hêja ku ronahî dîtîne ev in:
'Ratîka' (Helbest, Reşemî, 2002, Weşanên Sî, Stenbol)
'Meyman' (Çîrok, Weşanên Lîs, 2006, Weşanên Lîs,
Diyarbekir).
Di demeke nêz de, ji hêla Weşanxaneya Do-yê ve, dosyayeke
helbestan û dosyayeke çîrokan ji pênûsa Cîhanê hêja derdikeve...
Bi eslê xwe Gimgimî (Warto) ye Cîhan Roj. Bi qasî dizanim
kêm-zêde ev 10 sal in Li Îzmîra Tirkiyeyê jiyana xwe berdewam dike. Mirovekî
dilnizim û devliken e. Herdem ji dûr ve em hay ji hev man. Silav û halpirsiyên
me ji bo hev kêm bûn, lê bawer bikin ji dil bûn...
***
Çendek berê me li halê hev pirsî.
Derd û kulê wî kar û barê kurdewarî û zimanê kurdî ye...
Hinek kes hene; tu behsa hinek tiştan dikî; dilê wan geş
dibe, per û baskên wan hebin dê bifirin, di civatên wan de hew hûn dibînin ku
şev li we bûne sibe. Cîhan jî yek ji wan kesan e...
Pirsiyar kir; "Bi çi ve mijûl î?"
Min jî yek bi yek jê re got.
Kêfa wî pir hat...
Min got; "Ez dilşa me, lewre ku bi zimanê dayîka xwe
dinivîsim"
Cîhan got; "Dizanim Biracan!.." Bêyî ku navber
bide axaftina xwe berdewam kir;
"Salih, insan bi çi şad bibe, jiyan ew e!.."
Çiqas xweş got; "Însan bi çi şad bibe, jiyan ew
e!.."
***
Gelo hûn Arîstîpposê Kyreneyî dinasin?
Ez bi çend hevokan behsa Arîstîppos ji we re bikim;
Beriya Îsa di 435-an de; bi gotineke din 2438 sal berê hatiye
dinyayê.
Ev alimê yewnanî, li dora 50 salan jiyan kiriye.
Şagirtê Socrates û wekî avakarê "Dibistana Kyrene"
tê zanîn.
Avakarê zanyariya "şadî-kêfxweşiyê" ku bi navê
"hedonîzm" tê zanîn...
Li gorî Arîstîppos, divê mirov ji jiyanê bi awayê aqilane
şewq, hez û şadiyê werbigire...
***
Cîhan Roj, Arîstîpposê Kyreneyî anî bîra min!..
Arîstîppos, ji jiyanê bi awayê aqilane şewq, hez û şadiyê
werdigire...
Cîhan û yên wekî wî, bi kirasê me yê kurdî-kurmancî bi
jiyanê şad dibin.
Arîstîppos dibêje; "Sedema her lebatê, daxwaza
dilşabûnê ye.
Pêwîstiya jiyanê hez e. Hez, ew hest e ku însan pê dibe
însan"
Cîhan Roj çi dibêje, li gorî wî jiyan çi ye?
Bifermin em guh bidin hestên wî yên dil-qerase:
"Jiyan nivîs e... Nivîs deriyeke nû ye. Deriyeke ku
insan bikaribe bi serpişti deriyeke din veke. Nivîs deng e. Dengê ku di singên
Mem û Zînê de fetisi bû. Nivîs dengê ku dayikan, ji tariyên şevén ker u lal re
dilorand..."
Lewre ew dixwaze ev deng bi dil u guhén tevahiya insanên
cîhané bikeve. Berdewam dike: "Kurd piştî 40-50 saliya xwe li benda miriné
diman/dimînin. Ez dibêjim jiyan gelekî xweş e û em naxwazin di wan salan de li
benda mirinê biminin.
Bi riya nivîsê em kurd dixwazim wê nêziktêdayîna 'ne
nêziktêdayîn' serobino bikin. Rojhilatiyan aqil ihmal kirine, her çi rojavahî
ne hest û dil dane aliyekê. Evdal bi qulingan re axiviye, ev çanda me ya devkî
bû.
Em jî bi nivîsê re dixwazin bi tevahiya dinyayê re
biaxivin...
***
Erê birako; hibir û pênûsa te her hebe!..
Wekî te got;
“Însan bi çi şad bibe, jiyan ew e!..”
Şadiya me her ev çand e, ev ziman e, ev raman e, ev deng
e...
Me taybetmendiyeke din heye ku sosreta giran e:
"Zindîkujiya Mirîperestî" ya me!
Xwezî ev tunebûya...
Bila ev jî bibe mijara nivîseke din.
Te got çi Cîhan?..
rojnameger@hotmail.com
* Ev nivîsa Salihê Kevirbirî di 7/7/2008 an de, di malpera NETKURDê de hateweşandin. Navê quncikê wî HEVÎTRIŞ bû...
Yorumlar
Yorum Gönder