NOT Û NÎŞEYÊN LI QESTÎKAYÊ-qeyda sêyem

CÎHAN ROJ

Not û nîşeya destpêkê:

Her metn, metneke di bin de dihewîne; bi xwendinên hûr û ên di hukmê aqil de, ger metnên binî neyên analîzkirin îhtimal e ku teswîr û şayesandinên alî şiklî ve metnê xweş dikin, me bixapînin ku em xal û encamên metnê ên esas nebînin û werin manîpûlekirin...

Hêza sêhrî, hukmê sêwirîn û retorîkê, di wêjeyê de jî nayê paşguhkirin; qasî xweş be îhtimal e carinan bibe alevek manîpûlekirinê û ew qas jî tirş û tehl be!

Bapîrên me digotin, a soxî, li hin herêman, hin kal û pîrên li bajaran jî digotin, tu li sonîyê binihêre! Xwendina metna binî "a soxî" û "sonîyê" bi me dide xuyakirin...

1. Wextê,  bi  gelemperî,  gotina  wêjeya  Kurdî bi  bîra  min  tê,  pê  re  gundekî  lê  erdhejiyaye  bi  bîra   min  tê; di  bin wêranê  de dengên  ji  kûr de  tê,zêmar, bêhna  meytan  û  hewlên  ji  nû ve  avakirinê. Bi gotineke  herî  sivik  rewş   ev  e. Bi  vê  tabloyê  re em  dikarin rê  bidin pirsan.

      10.01.2008

2. Li hember neynikê bû. Li bendê bû sêrbazek were, ji bo wê, bo sêhrê amade bike, jê re gotinên bi sir û raz bibêje.

Ji not û nîşeyên bo romanan...

3. Kêliyek wisa dijiya, ketibû halê wî kesî ku di çîrçîrokan de rê li xwe wenda dike ku ji nişka ve rê dibîne!

Ji not û nîşeyên bo romanan...

4.Ne, bila berê "al" pey re "ver" be,

û ne jî, bila berê "dan" dû re, "standin" be! Di meselên a heqî, a însanî û a wîjdanî de, pêşî, "al" an jî "dan" nîn e! Bila tirs ne bavê gur be; wexta her kes û her alî wêrekê tirsa xwe be her gavek dibe pirek, her pirek dibe destpêkek...

2026

5.Edebîyatê, bi taybetî roman û şîyîrê li navenda xeyal, hêvî û azadiya xwe a jîyanê digirim, ji cerib, ji rastiyên edebîyatê, bi sekan im, şîrove û nirxandinên xwe li gorî wê azadîyê dikim ; klîşe û perspektîfên tu hîzb, sîyaset û derdorê esas nagirim. Baweriya min ew e êdî di nivîsevanî, rewşenbîrî û entelektueliya me de, bi awayek, profesyonel, mijûlbûna bi edebîyatê re gerek normalîze bibe. Behsa rewşa îzolebûyî, sekan û sînorên berteng nakim helbet; dawîya dawî edebîyat jî heyat e. A ku xwe jê dikim, her cûre ezber, qebûl, klîşe ne, a ku muhîm dibînim, berhem û berhemdarî ye, rûmeta li afirînerî û kedê ye, kî, ji ku ye, li ser çi rê û dirbê ye.... pirsên wisa ne li navenda sekn amin in.