NÊÇÎRVAN

 CÎHAN ROJ

Pîcasso

çiya bûbû bûkek bi laçik
berf ji hewran de mîna xêlyek dor birêşî,

li dangiyan dafik di reşêkan de veşarî bûn
kevok bi hêviya qût dadihatin
hin jê wextê difiriyan dafik li lingên wan dişidiya
hin jê jî bi stuyê xwe diketin dafikê

kesî nedizanî nêçîrvan kêfa xwe a çi dikir 
goştê kevokê li ser arê tixarê dihate pijandin;

qasî bikeve nav lûra du loq nan "goşt" û ew jî nîvî jê hestî
mesele ne xwarin e digotin hinan jê;

me tehma devê xwe xweş kir,

û dora gotinê diha tnêçîrvan, digot

ez ê di şevên zivistanê de, qala defikdarî û nêçîrvaniya xwe bikim....

Kovara Nivîs, hej. 12, 2002