ÊVARA BÊ PÊÇEK

 CÎHAN ROJ


Gimgim, gundê Înaq




Piliyên berfê li hewrê baranê rûniştine

hewr li birînek germ bela dibin

wextê wek gula navbera berbang û taştê seridî, dide roj

beden lê wek bedenek xav ku ber bi dayika xwe ve hilbipeke

ku serî ber bi axê ve mêl dide xwe 

dil lê dibe dilopek xwêdana sar diherike telşên axa gerdenzer

( di navbera min û hestê min de xwîn diherike/şer bi pencik û didanan didome) li milê rastê nihêrîn li dengê Mem e

ji milê çepê de, Zîn axa evîna xwe bi ava Qestelê dipêçe

xwêdana ji piştê de diherike, kevir nerm dike

lê bes

pênûs bûkek feodal e;

di nav tiliyên min de hew bi pistepist e...

helbesta ku ji tayên hevrîşîmî, li kevir û daran şax biavêje...


 


Yorumlar