ÇIVÎKÊN WELATÊ MIN

 CÎHAN ROJ



Çivîkên welatê min 

çivîkên welatê min, çav lê reş in wek zeytûnên Dêrikê
bi sorani diaxivin hin jê, ziman lê nerm û şîrîn,
hin jê bi Zazakî, sivik li hev sar dikin, diherike wekî çavkaniyên derbiharan...

Kurmancî ye zaravayek din  di dev de li heh dilefe 
Jan, Bêrîvan, Belqîs, Xaço, Meryem, Husên, Arya, Medya...


Gola çîrokan 

keçikek ji bo agir serî dabû riya dûr û dirêj di çîrokekê de
ji bo ku dîz çêbike ji heft bira re
li çiyayek dû ziraaav hildibû
 
xwe gihand çiyayê dûr û bilind
li dor agir hebû heft xwişk wek kevokên bê bask
agir, şeh û sabûn
 dane wê
pê r eşîrtet lê kirine:
"diya me dêwek heft seri ye ku were ewê bêhna te hilbigire û bi du te bikeve,
 
ku nêzikahî li te kir tu sabûnê biavêje wê sabûn bibe derya û qeşa...
 

tuyê pir hindik herî, dîsa nêzikahî li te kir

 tu şeh biavêje ewê bibe dar û daristan..." 

dêw ji xwînê hez dikin, 

pey re

herûher, dê tê, keçik tiliya xe a qîçik di  qula derî re dirêj dike dêw bi xwîn awê dimije

heya ku heft bira hay jê çê dibin

heya ku heft bira bi hev redikevin şêr û mişawirê

heya ku heft bira pîlana xwe çê dikin

dêw dikujin

heft bira heft keçên dêw ên delal

û xwişka xwe bi hev re dijîn li çîyayên îp û îpsiz...


Gotin 

gotin heya heft ro û heft şevan însan bi du xwe dixe
du dunya hene
yek "dunya tarî" a dî "dunya ronî"
rê heye, li ber lingan wek xalî û xalîçe
rê heye ,bi kelem û devî
ziman heye ,li însan kaniya şerbetê
ziman heye ,tingîna tenekeya jengarî
 



 Zarok 

zarok ji pêsîrên yezdanan de diherikin 

bi rengê çîrokên  şerbetî



zarok helbest in 
peyv tê de wek hêlkan


zarok tevgerên dest û lepan yên bi lîsk in;
li jiyana pez û giya

berx û gur

şêr û rûvî


Ê me 

ê me welatek heye
tê de evînên ne vemirî
hêviyên zîstan
ê me pirtûkek heye
pênûs li rûpelan gur î har
ê me tîrêj hene
di şevên Avrêlê de 

çavên karîxezalan ronî dike


Gazind 

birawo meçe dûriyan
bê heval mam li ber û beriyan
çi silavên li me germ tên
hêstir sar in li xort û xortzeriyan
bihar tê ye bi hawarî
hezar rengî tîn da li vî warî
 

Zivistan 

Serhed warê berfê
şevin sayî sayî çîk zelal bûn
kurşe textikên keştiyan
pozê seyan di bin boçkê de
zûrezûra guran 
çîrok sebir û hewiniya dil bûn

çîrok û çîrçîrok
geh bi dost bûn geh bi dijmin...


Kovara Nivîs, hej.12,2002

Yorumlar